'Missed Last Bus'

Never late I start in the end
From darkest of the night
These pairs of magic shoes
Firmly holds, and lift me light

Long walk to count on steps
Reaching nowhere near to
Fair silhouettes in the alley
Clinging alone;so human too

At last I look at someone
A friend to talk around
As journeys take much time
Until l', or home is found.

~

In that whistle endued trumpet now 
Silent are amongst the lower chords
The minor will then look for compromises,
Whilst ,the major always promises a lot
So narrow prophecy of societal growth
In equality , prosperity and peace too
These sounds of thunder;control slowly
And you kneel and break in grounds too
When that time,they come and questions
Your children and theirs start haunting
How can you unchain their slavery then
Or who would they choose to be a Master??
~

म कस्तो नागरिक-
उपभोग्य। 
शान्त घोडाका टापहरु
नेपथ्यमा, 
रंग सजिएको छ गाढा 
युद्ध महारथी बुद्ध भई
रगत परीक्षण गरीरहेछन्
अनी, सडकमा
जोगी संन्यासी हुर्काउँदै
राक्षस निस्किएको छ, मुखौटा
एकलव्य शरीरहरु
मतिहिन सजावटी विद्या पहिरीएर
अघि बढ्दो छन्
दुःख उसै,
जान्दा जान्दै पनि
पछ्याउँछन्,
म जस्तो नागरिक
उपभोग्य घोडाहरु।
~

Under a powerful notion today- time is
Another crossfire;a self implanted idea
Beneath that,something more fragile may be 
A concept so 'profound' named 'nationalism'
Should I buy another propaganda'?
Should I fuel a feud??
You know it so right,
'This city hears only at times'
And near to edge,
Then only it can be lured!May be
But then,
Who am I, and who are you?
Just a meaningless temporal flesh and bones??
If light's so short,to hold and to be bought
Why not sit around and talk,with love that we own.
~

सन्दर्भ, उसलाई शिर दिँदा 
सम्मान केलाउँदै सम्बन्धको
जुग सन्त, महात्मा सम्झि। 
कुरा, उसलाई आेत दिँदा
पहाडभई अग्लि-उभिएर
सिमा प्रकृति,शत्रु बनेका सँग।
छेवै बसी,उ
आँखै सामु नाच्न थाल्थ्यो,
कङ्काल मित्रभाव झाँकी
हाम्रा कान थर्थराउँथे,
ऊ घन्काउँथ्यो सजावटि सँगीत
प्रेमको, हाम्रो मौनतामा।
जब घरै भित्र आयो,
फुल सजायौँ छिमेकि उ
एक एक उप्काउँदै भित्ताहरु
सद्भभाव, शान्ती, सम्बन्धहरु
झुल्कन खोज्दै सुनौलो बिहानी पनी
खोस्रीदै गयो, हाम्रो मौनतामा।
सोच्चेँ कतिन्जेल नबोलुँ,
परीवेश खराब कि सम्बन्ध
ईतिहास कमजोर या यथार्थ
सपनामा देखेँ,
हिमालको उचाई घट्दो छ
हिँउ पग्लि नदिहरु
दैलो नपुग्दै वाफ हुन्छन्
फर्कन्छन् आफ्नै आकाश मा
बादल, वायु अनी पानी
डर त उसलाई नि पैँचो छ।
~

रानीपोखरी

रानीपोखरी
शहरको बिचमा उभिएर
परिवर्तन, प्रकाश र प्रहार सहि बसेको
दुर दराज नेपाली अस्तित्व को परिदृश्य 
जो आफैँ शिथिल तर अजय अचल छ
ट्याँकर, पानी र माछाहरु
अचेल एक आवेग,
यथास्थिति बिरुद्ध, उ चलायमान हुनु
अनी पो त देश बन्ला।
~

यात्रा

यात्रा, एक अलौकिक रोमान्चमा 
हिँड्दैछु केहि दिन, हफ्ता 
महिनौँ पछिको अवसर 
जुटाएको छु उमेरको। 
उसलाई त केवल कथा चाहिएको छ 
घुम्ती, गोरेटो
उकालो, ओह्रालो
कोहि आईदेवोस् सुसेल्दै
लोक मिठा भाका
वायु, केश, फिरफिरे
चाल,
नव सोच, दृष्टि बोकेर।
म भने खुशीको खोजीमा
एक निरस जिवन
पुनर्जिवन पुकार्दै हिँडेको
शान्ति त केवल यहि
आफ्नै हिमाल तिर।
~

Nostalgia

So rambling stories I have to begin with
Of my childhood's wooden carved trolley
Those plastic tube while run much too slow
Albeit snowy slopes;I wouldn't mind to worry

I'd spin it round, and round again
Till my arms go twisted back along
While you pull my ears, O' Mother, dear
"It's a circle, not a square! ", to be done

My choices - so naive ,and what a square is?
"It will rotate quick, mother! ", I'd cry out loud
She'd hold me back, and hug me tight then
And would smile for a dreamer boy in me.
~

Peace Please

Under a powerful notion today- time is
Another crossfire;a self implanted idea
Beneath that,something more fragile may be
A concept so 'profound' named 'nationalism'
Should I buy another propaganda'?
Should I fuel a feud??
You know it so right,
'This city hears only at times'
And near to edge,
Then only it can be lured!May be
But then,
Who am I, and who are you?
Just a meaningless temporal flesh and bones??
If light's so short,to hold and to be bought
Why not sit around and talk,for love that we own.
~

शुन्य

जीवनको अनिश्चीतता 
र बढ्दो उमेरको परिधी भित्र
एक निमेश 
सोम्य, शान्त कसरी हुर्कियोस 
बोल न तिमी -
केही
मन बहलाउने सपनाका कुराहरु
म भुल्न चाहन्छु दिन जसै 
भित्ता भित्र कुदिएका 
पत्थरहरुको ।
कती भिन्न कथामा सजिएर 
टुक्रा-टुक्रा जोडीएका यि - एक  
अनी मन्चन ,तिम्रो मुखारबिन्द बाट
जब अनौठो कम्पन सिर्जित हुन्छ 
धर्ती छातीहरु को रेसा रेसा छुट्टिएर 
उतर दक्षिण लम्कन्छन् ,
यत्र तत्र ।    
यसैमा,कतै किनारा सग्लिएला बरु 
मनुवा डुंगाहरु शहरका भवसागर माझ 
बादलका आकृति झैँ 
असंख्य रुप देखाउँछन् बिपदमा 
रमिते , सुन्य 
जीवनको अनिश्चीतता र 
बढ्दो उमेरको परिधी भित्र ।
~

Right on one cold stormy night
As rainy it goes,and horrors might
Soak all carriers like ocean high
I think of time and drown in life.
~